تعدادی از بازیکنان شخصاً برخی با نمایندگان قانونی خود و برخی نیز به تحریک دلالان با سازمان لیگ تماس گرفتند تا قراردادشان را به صورت یک طرفه فسخ کنند.
به گزارش سرویس ورزشی -. بیست و پنجمین دوره لیگ برتر فوتبال ایران در شرایطی عجیب آغاز شد و هنوز تمام نشده است. طبق اعلام سازمان لیگ و فدراسیون فوتبال، پس از بازی های ایران در جام جهانی 2026، تیم های کانادا، مکزیک و ایالات متحده آمریکا پیگیری و هویت تیم های قهرمان و سقوط کرده مشخص می شود. این موضوع به بزرگترین چالش پیش روی لیگ برتر ایران تبدیل شده و چالش های عجیبی را نیز به دنبال داشته است.
یکی از مهم ترین چالش های پیش روی باشگاه ها برای از سرگیری مسابقات لیگ، موضوع قرارداد آنها با بازیکنان خارجی است. مشکلی که در گزارشی با عنوان برجسته شده است ماجرای مداخله سازمان لیگ علیه باشگاهها؛ بازیکنان خارجی نمیتوانند به ایران بازگردند! وی به این موضوع پرداخت و از آنجایی که تاریخ انقضای قرارداد بازیکنان 31 اردیبهشت تعیین شده و پس از جام جهانی، عملاً فصل جدید فوتبال آغاز می شود، ممکن است بسیاری از بازیکنان خارجی بخواهند به کشورهای دیگر بروند و بسته به قراردادشان، باشگاه ها نتوانند کاری برای جلوگیری از خروج آنها انجام دهند.
در این راستا علاوه بر بازیکنان خارجی که می توانند با ارسال اخطاریه (اعلام عدم پرداخت مطالبات) قرارداد خود را به صورت یک طرفه فسخ کنند و فیفا باشگاه را به پرداخت کلیه حقوق و حقوق طرفین قرارداد ملزم می کند، بازیکنان داخلی نیز از حمایت قانونی یکسان برخوردار هستند. با توجه به تعلیق لیگ برتر ایران از 18 اسفند 1304 و با شروع جنگ ایران و اتحاد آمریکا و اسرائیل، بسیاری از بازیکنان منتظر از سرگیری لیگ بودند تا فصل را به پایان برسانند و با باشگاه های طرف قرارداد خود تسویه حساب کنند. اما این اتفاق نیفتاد و با توجه به حضور هواداران و مخالفان زیاد برای از سرگیری لیگ، فدراسیون تصمیم گرفت تیم ملی را در اولویت قرار دهد و ادامه لیگ را به بعد از جام جهانی موکول کند.
با توجه به شرایط پیش آمده تعدادی از بازیکنان شخصاً برخی با نمایندگان قانونی و برخی نیز به تحریک دلالان برای فسخ یکطرفه قرارداد خود به سازمان لیگ مراجعه کردند. با توجه به تعلیق مسابقات لیگ و عدم دریافت پول تعدادی از بازیکنان در این مدت، طبق قانون مجاز به فسخ قرارداد به صورت یک طرفه هستند و هیچ منعی در این خصوص وجود ندارد. البته در این زمینه حتی اگر فسخ قرارداد غیرقانونی شناخته شود، سازمان لیگ طبق قانون موظف به اجرای فرآیند فسخ قرارداد است و نمی تواند مانع از آن شود. در این صورت اگر باشگاه فسخ قرارداد بازیکن یا مربی را غیرقانونی بداند، میتواند شکایت کرده و درخواست خود را برای ارجاع به کمیته وضعیت اتحادیه فوتبال پیگیری کند. مشابه پرونده باشگاه پرسپولیس و علیرضا بیرانوند که هنوز نهایی نشده و در دادگاه عالی ورزش (CAS) در حال پیگیری است.

صرف نظر از اینکه قانون چه چیزی ایجاد می کند و در شرایطی که بازیکنان به دنبال فسخ قرارداد هستند، باید یک نکته را در نظر گرفت. البته بسیاری از فوتبالیست های فعلی ایران نماینده خارجی ندارند و در صورت فسخ یک طرفه قرارداد، فصل آینده لژیونر نمی شوند. بنابراین فسخ قرارداد آنها در مرحله فعلی برای این است که بتوانند برای فصل آینده با باشگاه فعلی یا باشگاهی جدید با شرایط مختلف قرارداد جدیدی منعقد کنند. اینطور که هست، این اقدام فقط یک فسخ ساده قرارداد نیست و این موضوعی است که می تواند از سرگیری لیگ برتر را به چالش جدی تری تبدیل کند. چرا که اگر بازیکنان خارجی پس از جام جهانی برای ادامه فصل بیست و پنجم به ایران برنگردند و تعدادی از بازیکنان داخلی به صورت یک طرفه قرارداد خود را فسخ کنند، فهرست بسیاری از باشگاه ها دچار نقص جدی می شود و ادامه لیگ در چنین شرایطی امکان پذیر نخواهد بود.
بنابراین می توان گفت واسطه هایی که در تمام این سال ها با افزایش چشمگیر قیمت بازیکنان معمولی و بعضا بی کیفیت خود، فوتبال ایران را با چالش های اقتصادی جدی مواجه کرده اند که بسیاری از مدیران در آن مقصر و یا شریک جرم بوده اند، حالا با اقداماتی مانند فسخ یک طرفه قرارداد بازیکنان تحت پوشش خود سعی در به چالش کشیدن فوتبال ایران دارند. به پایان نرسیدن لیگ بیست و پنجم نیز می تواند در شروع فصل بیست و ششم مشکلاتی را ایجاد کند، به همین دلیل سازمان لیگ فعلاً فسخ یک طرفه قرارداد را به بهانه جنگ ممنوع کرده است. اقدام غیرقانونی سازمان لیگ اما ممکن است تعدادی از بازیکنان را با فسخ یک طرفه قرارداد مواجه کند و برخی از آنها را مجبور به رعایت سایر مراحل قانونی از جمله شکایت به نهادهای بین المللی برای فسخ یک طرفه آنها کند.

