درباره اظهارات شکوری‌راد؛ رادیکال‌ها متوهم‌تر از منافقین

به گزارش – به نقل از تسنیم، سخنان علی شکوررد از اعضای حزب اتحاد ملت در میان معاونان ستاد مسعود میزیکیان دست به دست می شود که ضمن چشم پوشی از واقعیات حوادث اخیر، انگشت اتهام را به سوی نهادهای امنیتی نشانه می رود.

آنچه مهمتر از پرداختن به جزئیات ادعاهای آقای شکوری راد است، مواضع جبهه اصلاحات ایران با انتشار بیانیه های متعدد رسانه ای و تلاش برای ارائه گزارشی خاص از حوادث ناآرامی است. روایتی که نه تنها با واقعیت میدانی و امنیتی در تضاد بود، بلکه در واقع با دوگانگی حکومت و نظام با مردم و منطبق بر ادبیات کنونی رسانه ای ضد ایرانی بود.

1- اولین موضوعی که در بیانیه های جبهه اصلاحات و اظهارات شکوریراد باید مورد توجه قرار گیرد، عدم اشاره صریح به نقش عناصر تروریستی و شبکه های سازماندهی خشونت منافقانه و جهت دهی رسانه ای اغتشاشات است. در حالی که موساد به حضور عوامل خود یا منافقین به کشته شدن افراد خود در این اغتشاشات اعتراف کرد، شکوریراد آتش زدن مساجد یا مساجد را کار ماموران امنیتی دانست و با انکار بسیاری از شواهد دال بر حضور عناصر مسلح و حملاتی که نیروهای پلیس، مراکز درمانی و اموال عمومی را هدف قرار داد، واقعیتی را به روی یک واقعه آشکار به سوی یک فرد سابق و من بر مردم ترجیح دادند. موساد یا حتی ماجرای شهادت العجمیه را هم بگوید.

به نظر می رسد اصلاح طلبان و عناصر تندرو در این راستا ترجیح دادند با تعمیم نارضایتی های اجتماعی و طرح موضوعاتی مانند تشکیل کمیته حقیقت یاب یا عدم تمایز بین شهدای نیروی انتظامی، بسیج و تیم های پزشکی و قربانیان اقدامات تروریستی از یک سو و عاملان اعمال خشونت آمیز، دو قطبی یا تداوم دولت از سوی دیگر، پرونده امنیتی را به حاشیه ببرند. تلاش برای تغییر زمین بازی و تعریف مجدد ناآرامی به عنوان یک اعتراض مشروع.

این رویکرد عملاً همان خط رسانه‌ای بود که در هفته‌های اخیر رسانه‌های ضدایرانی یا جریان سلطنت طلب اتخاذ کردند، زیرا تندروهای جریان اصلاح‌طلب برای جلب توجه اغتشاشگران و حامیان خارج از کشور فضای حمایتی را در میان مردم دامن زدند.

2- نکته مهم دیگر در مواضع رادیکال امثال شکوری راده و اصلاح طلبان، فشار همزمان حامیان بر دولت است.

الشکوری مدعی شد که «پزشکان در سمت‌های خود خود را به یکی از رهبران دولت تبدیل کرده‌اند» و سپس خواستار تفویض اختیارات رهبری به پزشکان شد!

بعید است که این اظهارات از سوی یک سیاستمدار با عقل سلیم صادر شده باشد، زیرا واضح است که دولت و رئیس جمهور یکی از دو طرف حکومت هستند و اگر در خواب دیده بودند که رئیس جمهور او را در تقابل با نظام قرار می دهد، باید تجربه بیست ساله دوران خاتمی را مرور کنند که چگونه افراط و تفریط آنها در تقابل بین مردم از صحنه سیاسی به دست آنها عقب نشینی کرده است.

برکناری پزشکان او از رهبری احتمالاً راه خود را با دولتی جدا می کند که سال گذشته کاملاً از آن حمایت کردند، اما اکنون نه تنها در شرایط سخت اقتصادی و بین المللی ترجیح داده اند از دولت حمایت نکنند، بلکه دولت نیز بخشی از دولت شده است که باید تحت فشار قرار گیرد. صدور بیانیه های رادیکال علیه کل دولت یا اظهارات ضدامنیتی شکوری راده در شرایطی که دولت با مسائل و مشکلات اقتصادی و سیاست خارجی مواجه است عملاً جایگاه قوه مجریه را تضعیف می کند. این اقدامی است که آشکارا با اعلام مسئولیت سیاسی و حمایت از دولت منتخب در تضاد است.

3- جبهه اصلاحات در این مرحله به جای اهمیت دادن به کارآمدی دولت مورد حمایت خود، به دنبال بازتعریف خود است. او ممکن است ادعای شکوریراد را تکذیب یا تصحیح کند، اما واضح است که محتوای آن فقط یک اظهار نظر فردی نیست. بلکه محتوای آن با مواضع قبلی چهره های سرشناس جبهه اصلاحات از جمله آذر منصوری دبیرکل این جبهه و جواد امام سخنگوی رسمی آن همخوانی دارد. این همپوشانی در گفتمان نشان می‌دهد که گزاره‌های اخیر در خلأ ارائه نشده‌اند و می‌توان بر اساس یک خط فکری خاص تحلیل کرد.

مواضع جبهه اصلاحات، اظهارات میرحسین موسوی و کروبی و اظهارات اخیر امثال حسن روحانی و شکوری راد نشان می دهد که بخشی از این جریان در حال فاصله گرفتن از تمایلات قبلی خود و ورود به مرحله جدیدی از کنش سیاسی رادیکال است. مرحله ای که ملاحظات امنیت ملی، انسجام داخلی و حتی دولت برآمده از حمایت از این جریان در اولویت نیست، بلکه شاید تلاشی برای نوعی فرصت طلبی و شکار سیاسی باشد!

البته رادیکال های اصلاح طلب چندین بار این کار را امتحان کردند و شکست خوردند. به نوعی اعتماد دولت را از دست دادند و با بی تفاوتی مردم مواجه شدند.

به نظر می رسد این تندروها هم این بار به همان مثال قدیمی روی آورده اند: دوباره موز را پوست بکنید و ما باید سر بخوریم و فرود بیاییم؟!